Liny stalowe, używane jako olinowanie stałe, są skręcane z cienkich drutów ze stali węglowej, zabezpieczonych przed korozją powłoką cynkową.

Sześciopokrętkowe (dwuzwite) np.:6x7+R (rys.1) lub ze stali stopowej, nierdzewnej (kwasoodpornej) - jednosplotkowe (jednozwite) np.: 7x7 (rys.2), 1x19 (rys.3) potocznie zwane strunowymi. Liny stalowe używane na olinowanie ruchome są linami miękkimi, z rdzeniem np. włókiennym, o dużej liczbie drutów w splotach. Rdzeń (tzw. dusza) nasycony tłuszczem ułatwia konserwację liny i zapewnia odpowiednią giętkość.

Liny włókienne z włókien syntetycznych lub roślinnych (coraz rzadziej), używane są na olinowanie ruchome. Są skręcane z 3, 4 pokrętek z rdzeniami (lub bez) w środku, lewo lub prawoskrętnie w zależności od kierunku skrętu pokrętek albo splatane z pokrętek lub nieskręconych pasemek przędzy. Końce lin z włókien syntetycznych zabezpiecza się prze rozkręceniem przez nadtapianie ich w płomieniach gazu lub świecy albo za pomocą lutownicy. Na końce lin roślinnych zakłada się opaski (omotki).