CZYTELNIA

SAKRAMENTY

CHLEB ANIOŁÓW

Najświętszy Sakrament, jak sama nazwa wskazuje, wyróżnia się z pośród innych sakramentów swoją wielkością i świętością. Jednak nie możemy zapominać, że Eucharystia również zalicza się do innych sakramentów jako: "znak widzialny i skuteczny, który z ustanowienia Chrystusa sprawuję łaskę niewidzialną dla naszego uświęcenia". Eucharystia jako znak widzialny, składa się z materii i formy. Materią Eucharystii jest chleb pszenny i wino gronowe.

Chleb w pojęciu starotestamentalnym oznaczał życie, gdyż w tamtych czasach chleb był głównym czynnikiem świadczącym o przeżyciu jednostki. Chleb jednak ma podobną, choć dużo głębszą i odnoszącą się do stanu łaski symbolikę jako nadprzyrodzone życie duszy człowieka. Jeżeli w naturalnym działaniu organizmu, do jego poprawnego funkcjonowania potrzebny jest pokarm, tak też dusza i władze człowieka, jak np. intelekt i wola, potrzebują jakiegoś pokarmu, potrzebnego do walki z pokusami szatana i grzechem, aby nie popaść w śmierć. Wielu teologów podkreśla że Pan Jezus wybrał chleb – codzienny pokarm jako znak eucharystyczny, by swoją prostotą i dostępnością ośmielał każdego do częstego korzystania z Jego daru.

Drugim składnikiem materii należącego do Eucharystii jest wino. Oznacza ono potocznie radość jak również wesele. Jest synonimem szczęścia. Łatwo, więc odgadnąć tą symbolikę. Eucharystia jest radością, głównie z tego powodu, że człowiek, choć słaby i grzeszny dostępuje zjednoczenia z Bogiem. Jakież to szczęście być musi dla nas, że możemy mieć za pokarm swojej duszy Tego, który stworzył wszystko, co istnieje - góry, pola, jeziora, kosmos, gwiazdy, całą materię i ducha! Chciałbym jednak zauważyć, iż w Hostii Świętej też jest Krew Chrystusa, a to dlatego, że w Eucharystii obecny jest cały Chrystus niepodzielny - "z Ciałem i Krwią, Duszą i Bóstwem".

Formą Eucharystii są słowa kapłana wypowiadane podczas konsekracji chleba i wina: "To jest bowiem Cało Moje...", "To jest bowiem Krew Moja...". Przy tym należy pamiętać, że nie są one wypowiadane przez kapłana jako człowieka, lecz samego Chrystusa. Wiąże się to głownie z tym, że Kościół jest Mistycznym Ciałem Chrystusa, tak więc modlitwa liturgiczna przewodzona jest przez Głowę tego tajemniczego Ciała - Chrystusa.

Skutki Eucharystii możemy rozpatrywać w odniesieniu do słów Pana Jezusa: "Kto pożywa Ciało moje piję Krew moją, ten trwa we mnie a ja w nim". Święty Tomasz z Akwinu świetnie wyraził nauczanie Kościoła o Eucharystii w swojej sekwencji na Święto Bożego Ciała: "Oto Boski Chleb Aniołów, dla pielgrzymów wśród padołów". Eucharystia, zatem jest "chlebem ziemskich pielgrzymów", którzy zdążając, jak uczniowie z Emaus, ku wiecznemu miastu, potrzebują wsparcia, pomocy, pochodzącej ze stanu nadprzyrodzonego w porządku łaski.

Komunia święta godnie przyjęta jest źródłem wielorakich łask Bożych, bo jednoczy nas najściślej z Chrystusem i przemienia nas niejako duchowo w Chrystusa. Oczyszcza nas również z grzechów powszednich, chroni od śmiertelnych, osłabia złe skłonności i daje moc do spełnienia dobrych uczynków. Eucharystia pomnaża w nas łaskę uświęcającą i wreszcie jest rękojmią chwalebnego zmartwychwstania i zadatkiem szczęśliwości wiecznej: "Kto spożywa Ciało moje...ma żywot wieczny, a ja go wskrzeszę w dzień ostateczny".

Na koniec warto zacytować Encyklikę Papieża Jana Pawła II "Ecclesia de Eucharystia": "Zbawcza skuteczność ofiary urzeczywistnia się w pełni, kiedy w Komunii przyjmujemy Ciało i Krew Pana. Ofiara eucharystyczna sama z siebie jest skierowana ku wewnętrznemu zjednoczeniu nas, wierzących, z Chrystusem przez Komunię: otrzymujemy Tego, który ofiarował się za nas, otrzymujemy Jego Ciało, które złożył za nas na Krzyżu.

Ks. Dariusz Marczak

| powrót