Wstęp do 1 Listu do Tymoteusza

Pierwszy List do Tymoteusza powstał, być może, w Macedonii między pierwszym a drugim uwięzieniem Pawła, tj. w latach 63-67. Powodem napisania listu była szczególna troska św. Pawła o Kościół w Efezie. Tę placówkę, trudną z powodu ciągłych niebezpieczeństw grożących prawdziwej wierze, będąc w tamtych stronach po wyjściu z więzienia, powierzył Apostoł z całym zaufaniem młodemu Tymoteuszowi, urodzonemu - jak on sam - w diasporze w Azji Mniejszej. Ojciec Tymoteusza był poganinem, matka Eunice - Żydówką. Apostoł sam najprawdopodobniej ochrzcił swego przyszłego ucznia w jego rodzinnym mieście w Listrze, podczas pierwszej podróży misyjnej, a w czasie drugiej (lata 50-53) zabrał go ze sobą zdążając ku Europie (Dz 16,1-3). Odtąd Tymoteusz będzie jednym z najbardziej oddanych Apostołowi i sprawie Ewangelii uczniów oraz towarzyszy prac i podróży misyjnych.

Od młodego biskupa o wątłym zdrowiu żąda Apostoł stałej czujności wobec niebezpieczeństw grożących wierze, występowania z autorytetem, stanowczo i bez kompromisu, gdy chodzi o czystość nauczania. List, podobnie jak 2 Tm i Tt, jest zbiorem pouczeń duszpasterskich, wśród których trafiają się jednak sformułowania o charakterze zdecydowanie dogmatycznym. Oto niektóre z nich: "Bóg... przebywa w światłości dla nas niedostępnej. Nikt z ludzi nigdy Go nie widział ani nie może zobaczyć" - 6,16; "... pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy" - 2, 4; "Chrystus Jezus przyszedł na świat, aby zbawić grzeszników" -1,15; "Jeden jest Bóg, jeden jest także Pośrednik... Chrystus Jezus" - 2,5; "Kościół jest kolumną i podporą prawdy" - 3,15.